Odpowiedź na interpelację w sprawie procesu prywatyzacji cukrowni

   W odpowiedzi na interpelację poselską pana posła Grzegorza Woźnego dotyczącą tempa prywatyzacji cukrowni zawartą w piśmie z dnia 16 maja 2000 r., znak: SPS-0202-3949/00, uprzejmie informuję co następuje.    Proces restrukturyzacji i prywatyzacji spółek cukrowych jest realizowany bez zbędnej zwłoki. Do Ministerstwa Skarbu Państwa spłynęła dokumentacja dotycząca realizacji procedur wyłonienia inwestorów, a w szczególności projekty umów zbycia akcji oraz uzgodnione pakiety inwestycyjne socjalne i plantatorskie. Odpowiednie komórki MSP dokonały analizy przedstawionych dokumentów i określiły zakres koniecznych wyjaśnień i uzupełnień. Szczególnie istotną i czasochłonną sprawą jest wynegocjowanie z inwestorami skutecznych zabezpieczeń wykonania zobowiązań zawartych w pakietach. Zabezpieczenia te są wprowadzane do umowy zbycia akcji cukrowni. Doprecyzowaniu muszą ulec także zapisy dotyczące trybu i warunków wykonania zobowiązań inwestycyjnych, a w szczególności podwyższeń kapitału. Negocjacje w tym zakresie są niezbędne dla zapewnienia należytego poziomu zabezpieczeń gwarancji pracowniczych i plantatorskich oraz interesu ekonomicznego cukrowni i skarbu państwa.    Nie jest zatem prawdziwe stwierdzenie, iż procedura prywatyzacji została zakończona z chwilą rekomendacji przez zarządy spółek cukrowych wyboru inwestora. Ministerstwo Skarbu Państwa, pełniąc obowiązki właścicielskie nad spółkami cukrowymi, jest odpowiedzialne za skutki decyzji o zbyciu akcji i musi zatem sprowadzić zapisy umów zbycia akcji oraz stosowne zabezpieczenia do standardów obowiązujących w prywatyzacji mienia skarbu państwa.    W procesie prywatyzacji poważnym utrudnieniem jest trudna sytuacja ekonomiczno-finansowa cukrowni. Powoduje to bardzo sztywne stanowisko inwestorów w postępowaniu wyłonienia inwestora i w negocjacjach szczegółów umów zbycia akcji. Kryzys narastał od dwóch lat i nie można stwierdzić, iż istotne pogorszenie sytuacji ekonomicznej cukrowni nastąpiło w trakcie realizacji procesu restrukturyzacji i prywatyzacji spółek cukrowych.    Należy podkreślić, że prywatyzacja była jednym z najpoważniejszych argumentów w negocjacjach z sektorem bankowym o wstrzymanie windykacji zadłużenia i leżała u podstaw zgody Rady Ministrów na udzielanie poręczeń przez Agencję Rynku Rolnego. Dzięki temu wszystkie cukrownie uruchomiły kampanię cukrowniczą 1999/2000 i w zdecydowanej większości zrealizowały spłatę zobowiązań wobec plantatorów.    Ponadto rząd podjął działania regulacyjne na rynku cukru, co spowodowało szczególnie istotną dla branży stabilizację cen na poziomie zapewniającym osiąganie rentowności poprzez cukrownie.    Podsumowując należy stwierdzić, iż istotnie proces prywatyzacji jest czasochłonny, co może wzbudzać zaniepokojenie środowiska cukrowniczego. Niemniej wszelkie czynności wykonywane przez Ministerstwo Skarbu Państwa mają na celu zawarcie takich transakcji z inwestorami, które przyczynią się do rozwoju cukrownictwa i regionów plantacyjnych w Polsce, a restrukturyzacja będzie przebiegać w sposób uwzględniający interesy załóg cukrowni i plantatorów.    Minister    Emil Wąsacz    Warszawa, dnia 7 czerwca 2000 r.





szczecin lekarze specjaliści studia gdańsk tojest.dobryinformatyk.wroclaw.pl najlepsze kursy językowe warszawa indywidualne i dla firm mapa polski acronis true image zestaw waterman kabiny prysznicowe katowice ubezpieczenia lublin zwrot podatku holandia